Spraakafzien

Slecht horen en spraakafzien


Veel slechthorenden maken gebruik van spraakafzien (vroeger vaak liplezen genoemd). Klanken zijn namelijk niet alleen te horen. Door naar iemands mondbewegingen te kijken, kun je vaak zien wat er wordt gezegd. Na de nodige training kun je zien of iemand het heeft over zaal, baal of kaal. Spraakafzien kan zo een belangrijk hulpmiddel zijn bij het verstaan van spraak, ook al is het niet mogelijk via spraakafzien alles te verstaan. Het is bovendien een vermoeiende activiteit.

Hoe werkt spraakafzien?
Spraakafzien is het aflezen van klanken van iemands mond, gecombineerd met informatie uit non-verbale informatie zoals gezichtsuitdrukkingen en lichaamstaal. Met spraakafzien kun je niet alles verstaan wat iemand zegt. De letters a en o zijn duidelijk te onderscheiden, maar de letters k en g die vanuit het achterste deel van de keel komen, zijn niet af te lezen. Ook het verschil tussen de p, b, en m is niet te zien. Om dan te weten welk woord is gezegd, moet je de hele zin weten.
 
Spraakafzien leren
Kinderen leren spraakafzien bij de logopediste en op de speciale scholen en instituten.


Ondertiteling
Ondertiteling van televisieprogramma’s is zowel voor slechthorende kinderen als voor kinderen met taalproblemen een belangrijk middel voor maatschappelijke participatie. De FOSS zet zich hiervoor in.